เสาอากาศลอการิทึมแบบคาบเวลาบรอดแบนด์

1. คุณสมบัติแบบบรอดแบนด์: นี่คือข้อได้เปรียบที่โดดเด่นที่สุด เสาอากาศแบบลอการิทึมเพียวริงตัวเดียวสามารถครอบคลุมช่วงความถี่ที่กว้างมาก (เช่น 10:1 หรือกว้างกว่านั้น) และสามารถทำงานได้ในหลายย่านความถี่โดยไม่ต้องปรับจูน
2. การแผ่รังสีแบบมีทิศทาง: มีคุณสมบัติในการแผ่รังสีแบบมีทิศทาง เช่นเดียวกับ "ไฟฉาย" ซึ่งจะรวมพลังงานไว้ในทิศทางเดียวเพื่อปล่อยออกมา และสามารถรับสัญญาณจากทิศทางนั้นได้ดีขึ้น ส่งผลให้มีกำลังขยายสูงและมีความสามารถในการต้านทานการรบกวนได้ดี
3. ลักษณะโครงสร้าง: ประกอบด้วยตัวสั่นโลหะหลายตัวที่มีความยาวและระยะห่างแตกต่างกัน โดยขนาดและตำแหน่งของตัวสั่นเหล่านี้เป็นไปตามกฎคาบแบบลอการิทึมอย่างเคร่งครัด ตัวสั่นที่ยาวที่สุดจะกำหนดความถี่ในการทำงานต่ำสุด และตัวสั่นที่สั้นที่สุดจะกำหนดความถี่ในการทำงานสูงสุด
4. หลักการทำงาน: สำหรับความถี่เฉพาะค่าหนึ่ง จะมีเพียงส่วนหนึ่งของ "หน่วยเรโซแนนซ์" ของเสาอากาศเท่านั้นที่ถูกกระตุ้นอย่างมีประสิทธิภาพและมีส่วนร่วมในการแผ่รังสี และบริเวณนี้เรียกว่า "โซนที่มีประสิทธิภาพ" เมื่อความถี่เปลี่ยนแปลง บริเวณที่มีประสิทธิภาพนี้จะเคลื่อนที่ไปมาบนโครงสร้างของเสาอากาศ

1. การรับสัญญาณโทรทัศน์: เสาอากาศรับสัญญาณโทรทัศน์กลางแจ้งรุ่นแรกๆ มักใช้เสาอากาศประเภทนี้
2. การตรวจสอบระยะคลื่นวิทยุแบบรอบทิศทาง
3. การทดสอบความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า: ใช้เป็นเสาอากาศส่งหรือรับสัญญาณในห้องมืดเพื่อทดสอบการปล่อยรังสีและความต้านทานต่อรังสี
4. การสื่อสารคลื่นสั้น: ใช้เป็นเสาอากาศสื่อสารแบบกำหนดทิศทางในย่านความถี่คลื่นสั้น
5. การตรวจสอบและระบุทิศทางสัญญาณวิทยุ: ใช้สำหรับการสแกนและตรวจสอบสัญญาณในช่วงความถี่กว้าง